Het Groote Veld

Nee, het is geen type-fout, het is toch echt het Groote Veld waar ik gistermiddag naar toe ben geweest. Bjorn heeft sinds kort een crossfiets en wilde graag op een meer heuvelachtig terrein gaan crossen met zijn fiets. Ik ken het Groote Veld, een 56 hectare groot bosgebied tussen Vorden, Lochem en Warnsveld nog van vroeger. In mijn jeugdjaren maakte ik er met mijn pony (en later met mijn paard) wel eens buitenritten terwijl pa naast me mee fietste. We moesten namelijk eerst een stuk langs de drukke weg rijden voordat we in het bos waren. Voor de veiligheid mocht ik dan ook nooit alleen op pad en gelijk hadden mijn ouders! Een pony/paard is een levend wezen dat overal van kan schrikken en ik heb vaak genoeg verhalen gehoord of gelezen over pony's en paarden die zonder ruiter er vandoor gingen. Toen Bjorn het over heuvels had, dacht ik ineens aan een deel van het Groote Veld (aan de Lochemse zijde) waar wat heuveltjes waren. Met zijn crossfiets op de fietsendrager, Boomer achterin de auto en opa en oma die ook mee gingen om te wandelen togen we richting Vorden. Het zonnetje scheen en het was heerlijk om er te wandelen. Het bos was meer begroeid dan in mijn herinnering en die ene dikke omgewaaide boomstam waar ik ooit overheen sprong met mijn pony was er ook niet meer. Maar verder herinnerde ik mij de paden en routes nog wel. Bjorn vond het machtig mooi om er rondjes te crossen! En natuurlijk had ik mijn camera bij me!

Na een aantal rondjes vond Bjorn het ook welletjes

en togen we weer richting huis.

Het was voor hem best even wennen,

die heuvels kosten hem meer kracht dan hij dacht!

Maar het was de moeite waard, de volgende keer weer!

Langs de Slinge

Vanmorgen ben ik in mijn ééntje al redelijk vroeg op pad gegaan. Het zonnetje scheen en langs de Slinge is het altijd prettig wandelen. Boomer liet ik deze keer thuis, want honden mogen in dat stukje natuur niet loslopen. En daarbij, fotograferen met een hond aan de lijn is niet zo handig. Voor mij is het een kwestie van de Groenloseweg oversteken en dan een stukje richting Beltrum lopen, dan kom ik op het pad uit. Ik zag her en der wat herfst- en voorjaarstafereeltjes. De natuur is duidelijk een beetje in de war wat niet zo gek is met deze temperaturen. Zouden we nog een échte winter krijgen vraag ik me af?

Er is nog genoeg kleur in de natuur....

Je zou denken dat het herfst is!

Hoge waterstand, normaal gesproken zie je meer hoogteverschil

Persoonlijk vind ik dit een mooi plaatje,

de kleuren, compositie en de beweging van het water

spreken mij aan in deze foto.

Op de achtergrond het bruggetje over de Slinge en

rechts zie je het fiets/wandelpad langs de weidepaaltjes

Fijne dag!

Waterkoud!

Ik ben net terug van een wandeling met mijn Jack Russel Boomer. Vanmorgen zag ik al dat het buiten maar 2,5 °C was, maar tijdens zo'n wandeling merk je pas echt hoe koud het echt is. Echt waterkoud! Zoals altijd had ik mijn camera meegenomen, maar op een gegeven moment kon ik de knop van mijn camera bijna niet meer indrukken. Mijn vinger was zó stijf van de kou! Toch een paar leuke plaatjes kunnen schieten van Boomer, door de wind waaide zijn vacht alle kanten op.

Snuffelen in het gras....

Springend tussen de waterplassen....

Kom Boomer, we gaan naar huis!

Robert heeft zijn CI operatie achter de rug. Deze was goed verlopen. Aanvankelijk had hij na het ontwaken uit de narcose best veel pijn waarvoor hij wat morfine kreeg en een nachtje bleef slapen in het ziekenhuis. De volgende dag was de pijn een stuk minder en mocht hij naar huis. Nu moet hij 1 week zijn drukverband om houden en 18 januari voor controle terug komen. Op 7 februari is de eerste aansluiting van de spraakprocessor en begint zijn revalidatie.

Fijn weekend!

Toezien of afzien

Vandaag werd er in Beltrum een survival gehouden. Wij zijn vanmorgen per fiets naar het survival-parcours gereden. Waar we niet op gerekend hadden was de fikse tegenwind, die maakte het ons moeilijk om vooruit te komen. Eenmaal bij het parcours aangekomen dacht ik: wat zeur ik nou, DIT is pas echt afzien! Respect voor de deelnemers aan de run, ik doe het ze niet na! Men kon kiezen uit een hele (= 20 km), halve (= 13 km) of jeugdrun (= 5,5 km). Nou, zelfs de jeugdrun zou ik met mijn huidige conditie niet kunnen volbrengen! Het was wel erg leuk om te zien en om er foto's te schieten. Kijk mee!

Gisteren waren we even in Zutphen geweest, een combinatie van een visite en een wandelingetje langs de IJssel daar. Het was écht waterkoud, dus de wandeling was maar van korte duur. Ook hier heb ik wat plaatjes geschoten van de hoge waterstand:

Daarna zijn we nog even richting Eefde gegaan,

de sluis aldaar staat de laatste dagen volop in het nieuws.

Bjorn wilde graag met eigen ogen zien wat er allemaal aan de hand is.

Geen idee hoe lang het nog gaat duren voordat de schepen hun reis kunnen vervolgen.

Hopelijk gaat dat niet al te lang meer duren!

En nu zitten wij heerlijk voldaan met rode blossen op onze wangen

 lekker bij te komen van de 10 km lange fietstocht.

Fijn weekend allemaal!

Op een stormachtige dag.....

Tja, wat doe je op een stormachtige dag met veel regen als je kind nog vakantie heeft van school? Voor Bjorn is het eigenlijk een ''straf'' om binnen te moeten spelen, hij is veel liever buiten te vinden. Dat zit er echter vandaag niet in, binnen no time ben je dan net een verzopen katje. Dan maar samen ''knutselen'' dachten wij. In de koelkast stond nog een vulling die ik over had van de geboortetaart (zie blog van gisteren) én ik wilde eens gaan experimenteren met een vierkante bakvorm. Via Marktplaats had ik onlangs een partij cutters/plungers (= hele handige uitstekers) voor een leuk prijsje (nou ja, goedkoop was het nóg niet, maar het scheelde me wel 50% vergeleken met de prijzen in de winkel) op de kop getikt en dit was de gelegenheid om ze eens uit te proberen. Deze keer in plaats van gele banketbakkersroom gekozen voor slagroom (verstevigd met klopfix en een zakje vanillesuiker) als vulling. De aardbeienjam smaakt er als vanouds altijd goed bij. Het uitrollen en aankleden van de vierkante cake was best een hele klus, ik was tot nu toe alleen ronde vormen gewend. Deze vierkante vorm was best lastig aan te kleden in de hoeken én ook nog eens groot! Maar uiteindelijk was ik er wel in geslaagd het zonder plooien strak en glad te kunnen strijken. Daarna begon voor Bjorn ook het leuke werk: samen met mij bloemetjes uitsteken en de taart versieren. Op het eindresultaat zijn we beiden best trots:

Hopelijk wordt 2012 net zo'n kleurrijk en vrolijk jaar als deze taart!

Ik vrees dat de taart niet al te lang meer in de koelkast staat,

de eerste stukken zijn er vanavond al uit gesneden.

Dus wie een stuk taart wil moet er als de kippen bij zijn! :-)

Voor volgende week staat Robert's CI herimplantatie gepland,

ik wens jullie alvast een fijn weekend en zal weer een blog plaatsen

zodra de operatie achter de rug is!

Geboortetaart

Onlangs is mijn collega Corine bevallen van een zoontje, genaamd Cas.

Vandaag ben ik bij haar op kraamvisite geweest

en heb ik haar mooie kereltje mogen bewonderen.

Behalve het cadeau voor Cas

(een spijkerbroekje en T-shirtjes)

had ik ook een zelfgemaakte taart meegenomen:

De inspiratie kreeg ik door het geboortekaartje:

Het maken van taarten gaat me nog steeds niet vervelen,

het blijft erg leuk om te doen.

Het resultaat is (ook voor mij!) steeds weer verrassend!

Corine & Andres, veel geluk met Cas!

Gelukkig nieuwjaar!!

Op oudejaarsavond maak je de balans op

van alle goede en minder fijne dingen

En je staat even stil bij het afgelopen jaar

inmiddels gevuld met herinneringen

Om twaalf uur hef je weer het glas

met nieuwe moed toost je met elkaar

Op frisse, goede voornemens

en een gelukkig, gezond nieuwjaar!

Maak er een mooi jaar van!